Hayatta her şeyi ondan öğrenirsin. Parasız kalırsan para, dostsuz kalırsan dostluk, ev yemeklerini özlersen ev yemeği, ilgi-alaka-nasihate ihtiyacın olursa da bu üçünü birden temin edebilecek beceridedir abla. Örnek alınandır, sevgisine bağlanılandır, hayatta en çok değer verilendir, kendinden çok sevilendir. Ne kadar saçmalasan da yine de seni çekebilecek olan tek insandır.
Bir romanda "çocukken tanıdığınız birinden sonra ne yaparsa yapsın nefret edemezsiniz" diyordu, Dünyaya bakışınızın da, hayatta zevk aldığınız herşeyin de bu kadar ayrı olduğu, kardeş değil de sınıf arkadaşı olsanız konuşacak hiçbirşeyinizin olmayacağı hatta belki uyuz olacağınız bir insanla saatler geçirip o saatler boyunca sürekli gülebilmenin, uzaklıklara ve ayrılıklara karşın hiç kopmayan bağın sırrıdır kardeş olmak. Ayı gibi saçlı sakallı, gece geç saatte sokakta görse sizi kaldırım değiştireceği o fiyakalı delikanlının yüzünde hala senden başka kimsenin göremediği esmer suratlı ve fincan gözlü bebeği görmektir.
Ablayla kardeş birbirine hiç seni seviyorum demediyse, demesinler bundan sonra da. O sevginin özelliği dile getirilmedikçe büyümesidir. Ne bundan önce dedim, ne bundan sonra söyleyeceğim bunu sana ablam.
6 Ekim 2009 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

ercan?:)
YanıtlaSilseni seviyorum :)
YanıtlaSil