her güzel şeyin mutlaka bir eksiği ya da getirdiği bir zafiyet vardır ki söz konusu şey aşk ise bu da acıdır. maalesef bir taraftan bir taraf mutlaka acı çeker. taraflar birbirlerine acı çektirmek istemiyor olabilir ama çok güçlü duyguların kişileri duygusallaştırdığı ve mantığı izole ettiği de bir gerçektir. yoğun duygular beraberinde mantığı az kullanma, daha hassas olma ve davranma, kolay ödün verme, fedakarlıkta bulanabilme ve taraflardan birinin diğerine karşı daha güçlü duygular hissetmesi gibi özellikleri de peşi sıra getirir. bu durumda hak ettiği davranışları göremeyen kişi umduğunu bulamayacak ve acı çekecektir. karşı tarafta kendisini suçlu hissedecek ve "ben niye onun kadar sevemiyorum, duygularım niye onunki kadar güçlü değil?" diye kendini sorgulamaya başlayıp acının bir tarafına o da bulaşacaktır. aşkın acı vermesi bir de karşılıksız ya da platonik olduğunda veya onunla çok yakın olup, her şeyi beraber yaptığınız halde ve özellikle yanyana olduğunuz zaman ve mekanlarda hissettiklerinizi söyleyememekten ötürü içinizde oluşan sıkıntı hallerinde ortaya çıkmaktadır.
aşk acı vermeye başlamışsa durup düşünmek ve bir adım geriye çekilip ilişkiye şöyle bir bakmak gerekir. durumda düzelme olmazsa son çareye başvurmaktan kaçınılmamalıdır.
14 Kasım 2009 Cumartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder