yaşanmamışlık

ne olurdu biz de sahile dalgalar vururken oradan geçen, elele, yeni aşıklar olsaydık... bakışlarımız karşılaşsaydı, ben de utançla başımı eğip gülümseseydim. tam da gün batımında...
ne olurdu biz de aşık olabilseydik... karnımda o tuhaf hisle seni görmeyi arzulayabilseydim. hayaller kursaydım bize; şimdiki gibi.
ve sarılsaydın bana; ama sımsıkı, hiç bırakamayacakmış gibi...

bana her dokunuşunda ürperseydim... heyecanla, aşkla, sadakatle dolsaydı içim... taşsaydım gecelerden yıldızlardan. tek bir dokunuşunla...
öyle yüreğimden aşık olabilseydim ki sana; gençliğim gibi, özgürlüğüm gibi... ve biz hiç ölmeyecekmiş, hiç ayrılmayacakmış gibi baksaydık birbirimize. körpe duygularımızı salıverseydik sahillere, taşlara vururdu da şiddetinden parçalanırdı belki... her hatırayı rüyalarımda tekrar tekrar yaşasaydım keşke, doyasıya yaşasaydım seni...

ve bir gece zamandan çalsaydık ellerimizle.. sonsuzluğa erişseydim sende o gece.. tüm varlığımla sana sarılmışken, dudaklarından dökülen tek hece olsaydı '' aşk ''.
belimi sarıp kendine çekseydin beni ve gözlerimin içine bakıp sussaydın o anda. sana tüm yüreğimi açsaydım, sana olan sevgimin enginliğinde yitip gitmişken başımı çevirdiğimde yanıbaşımda yine seni görseydim. aşkından bir damla düşseydi dudaklarıma... kor gibi yansaydım... ruhumu, bedenimi yaksaydı o damla.. alevler içinde tüm varlığım bıçaklanırken mutlu olsaydım. tüm yangını yarıp sarılsaydın bana, daha da ölseydim, daha da acısaydı ruhum...

seni böyle sevebilseydim keşke...

sen benim... kurtulmak istemedğim kabusum, dokunmaya çekindiğim ateşim, asla erişemediğim ışığımsın...

'' seni seviyorum. ''