seni özledim

"sen duyduğum en güzel cümlenin en güzel öznesi
tanrının unuttuğu bu kentte
cennetten düşen bir manzara gibi"
konuştuğum herkes seni anlatsın istedim, nası gittiğim heryerde varsan.konu hep sen ol! biliyim nerdesin neler yapıosun. kimse anlatmadı. onlar susunca ben küstüm.. tanrının unuttuğu kent ve ben, tanrının unuttuğu ben ve kent, oturup bekledik.
özledim seni

"söyleyecek çok sözüm vardı
hepsi yarım kaldı
neler ummuştum hayattan
elimde ne kaldı"
bi zamanlar anlatıcak ne çok şeyim vardı, hiç susmazdım, sen gülerek bakardın hep o zaman anlardım. dururdum, şakalaşır gibi. şimdi susuyorum, zaten konuşucak kimsem de kalmadı, bi uzaklık var dünyayla aramda. bomboşum, bildiğin boş işte.

"kırılan kalbim miydi yoksa
karnımdaki bu sancıyla
küflenmiş ruhum unutmadı
unutmadı seni hala"
hala unutmaktan bahsedebiliyorum ama bak! umut kırıntısı bile denmeyecek bişey içimde var, evet. her hücrem yenilendiğinde unutmuş olucam diyorum ama... kalakaldım seninle..
özledim seni